Κάλεσαν την κλάση μας

Δεν ξέρω τι γίνεται αλλού μα εγώ κλήθηκα από το ΚΣΕ Αργολίδας. Φιλάω τη γυναίκα και τα παιδιά μου, παίρνω την ευχή του γονιού μου κι όποιον πάρει ο Χάρος. Καλό βόλι!

Advertisements
  1. #1 by mcsotos on 7 Απρίλιος, 2008 - 8:40 μμ

    ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΒΑΦΗΣ – ΙΘΑΚΗ (1911)

    Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
    να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
    γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
    Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
    τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
    τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
    αν μεν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
    συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
    Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
    τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
    αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
    αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.
    Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
    Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
    που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
    θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους,
    να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
    και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
    σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
    και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
    όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά,
    σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
    να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.
    Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
    Το φθάσιμον εκεί ειν’ ο προορισμός σου.
    Αλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
    Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
    και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
    πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
    μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
    Η Ιθάκη σ’έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
    Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
    Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.
    Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δε σε γέλασε.
    Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
    ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.

  2. #2 by christos on 8 Απρίλιος, 2008 - 7:52 μμ

    «Νάκη μου, κάτσε φρόνιμα, να γίνης νοικοκύρης,
    για ν’ αποχτήσης πρόβατα, ζευγάρια κι’ αγελάδες,
    χωριά κι’ αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν.
    -Μάννα μου εγώ δεν κάθομαι να γίνω νοικοκύρης,
    να κάμω αμπελοχώραφα, κοπέλια να δουλεύουν,
    και να μαι σκλάβος των ΚΣΕ, κοπέλι ‘ς τους γερόντους.
    Φέρε μου ταλαφρό σπαθί και το βαριό πι σι μου,
    να πεταχτώ σαν το πουλί ψηλά ‘ς τα κορφοβούνια,
    να πάρω δίπλα τα βουνά, να περπατήσω λόγκους,
    να βρω λημέρια των κλεφτών, γιατάκια καπετάνων,
    και να σουρίξω κλέφτικα, να σμίξω τους ΠΑΚΙΤΕΣ,
    που πολεμούν με τα λαπ τοπ τους στα έρημα τα ΚΣΕ.»

    Πουρνό φιλεί τη μάννα του, πουρνό ξεπροβοδειέται.
    «Γεια σας βουνά με τους γκρεμνούς, λαγκάδια με τοις πάχναις!
    -Καλό ‘ς το τάξιο το παιδί και τάξιο παλληκάρι.»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: